Sentarse (Asseure's)

Conjugació del Sentarse (Asseure's) per a tots els temps verbals amb frases d'exemple i exercicis.

Sentarse (Asseure's)

Materials d’aprenentatge que implementen aquest verb:

Categoria: a1

Mòdul 5: En casa (At home)

Lesson 37: Tus mascotas (Your pets)

Formes verbals bàsiques

Infinitivo (Infinitiu) Gerundio (Gerundi) Participio (Participi)
Sentarse (Asseure's) Sentándose (Asseguint-se) Sentado (Seient)

Sentarse (Asseure's): Taules de conjugació de verbs

Indicativo (Indicatiu) Subjuntivo (Subjuntiu)

Presente 

(yo) me siento
(tú) te sientas
(él/ella/usted) se sienta
(nosotros/nosotras) nos sentamos
(vosotros/vosotras) os sentáis
(ellos/ellas/ustedes) se sientan

Pretérito perfecto 

(yo) me he sentado
(tú) te has sentado
(él/ella/usted) se ha sentado
(nosotros/nosotras) nos hemos sentado
(vosotros/vosotras) os habéis sentado
(ellos/ellas/ustedes) se han sentado

Subjuntivo presente 

(yo) me siente
(tú) te sientes
(él/ella/usted) se siente
(nosotros/nosotras) nos sentemos
(vosotros/vosotras) os sentéis
(ellos/ellas/ustedes) se sienten

Subjuntivo pretérito perfecto 

(yo) me haya sentado
(tú) te hayas sentado
(él/ella/usted) se haya sentado
(nosotros/nosotras) nos hayamos sentado
(vosotros/vosotras) os hayáis sentado
(ellos/ellas/ustedes) se hayan sentado

Pretérito imperfecto 

(yo) me sentaba
(tú) te sentabas
(él/ella/usted) se sentaba
(nosotros/nosotras) nos sentábamos
(vosotros/vosotras) os sentabais
(ellos/ellas/ustedes) se sentaban

Pretérito pluscuamperfecto 

(yo) me había sentado
(tú) te habías sentado
(él/ella/usted) se había sentado
(nosotros/nosotras) nos habíamos sentado
(vosotros/vosotras) os habíais sentado
(ellos/ellas/ustedes) se habían sentado

Subjuntivo pretérito imperfecto 

(yo) me sentara/me sentase
(tú) te sentaras/te sentases
(él/ella/usted) se sentara/se sentase
(nosotros/nosotras) nos sentáramos/nos sentásemos
(vosotros/vosotras) os sentarais/os sentaseis
(ellos/ellas/ustedes) se sentaran/se sentasen

Subjuntivo pluscuamperfecto 

(yo) me hubiera/hubiese sentado
(tú) te hubieras/hubieses sentado
(él/ella/usted) se hubiera/hubiese sentado
(nosotros/nosotras) nos hubiéramos/hubiésemos sentado
(vosotros/vosotras) os hubierais/hubieseis sentado
(ellos/ellas/ustedes) se hubieran/hubiesen sentado

Pretérito indefinido 

(yo) me senté
(tú) te sentaste
(él/ella/usted) se sentó
(nosotros/nosotras) nos sentamos
(vosotros/vosotras) os sentasteis
(ellos/ellas/ustedes) se sentaron

Pretérito anterior 

(yo) hube sentado
(tú) hubiste sentado
(él/ella/usted) hubo sentado
(nosotros/nosotras) hubimos sentado
(vosotros/vosotras) hubisteis sentado
(ellos/ellas/ustedes) hubieron sentado

Subjuntivo futuro simple 

(yo) me sentare
(tú) te sentares
(él/ella/usted) se sentare
(nosotros/nosotras) nos sentáremos
(vosotros/vosotras) os sentareis
(ellos/ellas/ustedes) se sentaren

Subjuntivo futuro perfecto 

(yo) hubiere me sentado
(tú) hubieres te sentado
(él/ella/usted) hubiere se sentado
(nosotros/nosotras) hubiéremos nos sentado
(vosotros/vosotras) hubiereis os sentado
(ellos/ellas/ustedes) hubieren se sentado

Futuro simple 

(yo) me sentaré
(tú) te sentarás
(él/ella/usted) se sentará
(nosotros/nosotras) nos sentaremos
(vosotros/vosotras) os sentaréis
(ellos/ellas/ustedes) se sentarán

Futuro perfecto 

(yo) me habré sentado
(tú) te habrás sentado
(él/ella/usted) se habrá sentado
(nosotros/nosotras) nos habremos sentado
(vosotros/vosotras) os habréis sentado
(ellos/ellas/ustedes) se habrán sentado
Imperativo (Imperatiu)

Imperativo 

Siéntate!
Siéntese!
Sentémonos!
Sentaos!

Imperativo negativo 

¡No te sientes!
¡No se siente!
¡No nos sentemos!
¡No os sentéis!

Condicional simple 

(yo) me sentaría
(tú) te sentarías
(él/ella/usted) se sentaría
(nosotros/nosotras) nos sentaríamos
(vosotros/vosotras) os sentaríais
(ellos/ellas/ustedes) se sentarían

Condicional perfecto 

(yo) me habría sentado
(tú) te habrías sentado
(él/ella/usted) se habría sentado
(nosotros/nosotras) nos habríamos sentado
(vosotros/vosotras) os habríais sentado
(ellos/ellas/ustedes) se habrían sentado