Einpacken (inpakken)

Vervoeging van Einpacken (inpakken) voor alle werkwoordstijden met voorbeeldzinnen en oefeningen.

Einpacken (inpakken)

Leermaterialen die dit werkwoord implementeren:

Categorie: a2

Module 1: Reisen: ab ins Unbekannte! (Reizen: op avontuur!)

Les 2: Koffer packen (Je bagage pakken)

Infinitiv Partizip
Einpacken (inpakken) eingepackt (ingepakt)

Werkwoordstijden

Indikativ

Präsens 

(ich) packe ein
(du) packst ein
(er/sie/es) packt ein
(wir) packen ein
(ihr) packt ein
(sie) packen ein

Präteritum 

(ich) packte ein
(du) packtest ein
(er/sie/es) packte ein
(wir) packten ein
(ihr) packtet ein
(sie) packten ein

Perfekt 

(ich) habe eingepackt
(du) hast eingepackt
(er/sie/es) hat eingepackt
(wir) haben eingepackt
(ihr) habt eingepackt
(sie) haben eingepackt

Plusquamperfekt 

(ich) hatte eingepackt
(du) hattest eingepackt
(er/sie/es) hatte eingepackt
(wir) hatten eingepackt
(ihr) hattet eingepackt
(sie) hatten eingepackt

Futur I 

(ich) werde einpacken
(du) wirst einpacken
(er/sie/es) wird einpacken
(wir) werden einpacken
(ihr) werdet einpacken
(sie) werden einpacken

Futur II 

(ich) werde eingepackt haben
(du) wirst eingepackt haben
(er/sie/es) wird eingepackt haben
(wir) werden eingepackt haben
(ihr) werdet eingepackt haben
(sie) werden eingepackt haben

Konjunktiv II

Konjunktiv II Präsens 

(ich) würde einpacken
(du) würdest einpacken
(er/sie/es) würde einpacken
(wir) würden einpacken
(ihr) würdet einpacken
(sie) würden einpacken

Konjunktiv II Vergangenheit 

(ich) hätte eingepackt
(du) hättest eingepackt
(er/sie/es) hätte eingepackt
(wir) hätten eingepackt
(ihr) hättet eingepackt
(sie) hätten eingepackt

Imperativ

Imperativ 

Pack ein!