W języku polskim występują specjalne litery ze znakami diakrytycznymi, takie jak ą, ę, ó, ć, ń, ś, ź, ł, ż.
(Im Polnischen gibt es spezielle Buchstaben mit diakritischen Zeichen, wie ą, ę, ó, ć, ń, ś, ź, ł, ż.)
- Intonation bei Ja/Nein-Fragen: Am Satzende heben wir die Stimme.
- Wortakzent: fällt normalerweise auf die vorletzte Silbe.
Specjalne polskie litery
| ą: wąż (Schlange) | ś: środa (Mittwoch) | ń: koń (Pferd) | rz: rzeka (Fluss) | dż: dżungla (Dschungel) |
| ć: ćma (Motte) | ź: źrebak (Fohlen) | ł: Łódź (Lodz) | sz: szafa (Schrank) | dź: dźwięk (Geräusch) |
| ę: ręka (Hand) | ż: żaba (Frosch) | cz: czas (Zeit) | dz: dzwonek (Glocke) |
Taka sama wymowa, ale inny zapis
| ó: stół (Tisch) | u: but (Schuh) |
| ż: żaba (Frosch) | rz: rzeka (Fluss) |
| h: historia (Geschichte) | ch: chleb (Brot) |
| ć: ćma (Motte) | ci: ciasto (Kuchen) |
| dź: dźwig (Kran) | dzi: dziecko (Kind) |
| ś: środa (Mittwoch) | si: siostra (Schwester) |
| ź: źrebak (Fohlen) | zi: ziemia (Erde) |
Ausnahmen!
- „rz” und „ż” haben dieselbe Aussprache (/ʐ/), ändern aber die Bedeutung des Wortes. Beispiel: morze – może.
- Manchmal liegt die Betonung auf der dritt- oder viertletzten Silbe. Beispiele: zrobiliśmy, widzieliście.