W języku polskim występują specjalne litery ze znakami diakrytycznymi, takie jak ą, ę, ó, ć, ń, ś, ź, ł, ż.
(In lingua polacca esistono lettere speciali con segni diacritici, come ą, ę, ó, ć, ń, ś, ź, ł, ż.)
- Intonazione nelle domande sì/no: alziamo la voce alla fine della frase.
- Accento tonico: di solito cade sulla penultima sillaba.
Specjalne polskie litery
| ą: wąż (serpente) | ś: środa (mercoledì) | ń: koń (cavallo) | rz: rzeka (fiume) | dż: dżungla (giungla) |
| ć: ćma (falena) | ź: źrebak (puledro) | ł: Łódź (Łódź) | sz: szafa (armadio) | dź: dźwięk (suono) |
| ę: ręka (mano) | ż: żaba (rana) | cz: czas (tempo) | dz: dzwonek (campanello) |
Taka sama wymowa, ale inny zapis
| ó: stół (tavolo) | u: but (scarpa) |
| ż: żaba (rana) | rz: rzeka (fiume) |
| h: historia (storia) | ch: chleb (pane) |
| ć: ćma (falena) | ci: ciasto (torta) |
| dź: dźwig (gru) | dzi: dziecko (bambino) |
| ś: środa (mercoledì) | si: siostra (sorella) |
| ź: źrebak (puledro) | zi: ziemia (terra) |
Eccezioni!
- „rz” e „ż” hanno la stessa pronuncia (/ʐ/), ma cambiano il significato della parola. Esempio: morze – może.
- A volte l'accento cade sulla terza o quarta sillaba a partire dalla fine. Esempio: zrobiliśmy, widzieliście.
