W języku polskim występują specjalne litery ze znakami diakrytycznymi, takie jak ą, ę, ó, ć, ń, ś, ź, ł, ż.

(En el idioma polaco existen letras especiales con signos diacríticos, como ą, ę, ó, ć, ń, ś, ź, ł, ż.)

  1. Entonación en preguntas de sí/no: subimos la voz al final de la frase.
  2. El acento prosódico: suele recaer en la penúltima sílaba.

Specjalne polskie litery

ą: wąż (serpiente)ś: środa (miércoles)ń: koń (caballo)rz: rzeka (río): dżungla (jungla)
ć: ćma (polilla)ź: źrebak (potro)ł: Łódź (Łódź)sz: szafa (armario): dźwięk (sonido)
ę: ręka (mano)ż: żaba (rana)czczas (tiempo)dz: dzwonek (timbre) 

Taka sama wymowa, ale inny zapis

ó: stół (mesa)u: but (zapato)
ż: żaba (rana)rz: rzeka (río)
h: historia (historia)ch: chleb (pan)
ć: ćma (polilla)ci: ciasto (pastel)
: dźwig (grúa)dzi: dziecko (niño)
ś: środa (miércoles)si: siostra (hermana)
ź: źrebak (potro)zi: ziemia (tierra)

¡Excepciones!

  1. Las letras „rz” y „ż” tienen la misma pronunciación (/ʐ/), pero cambian el significado de la palabra. Ejemplo: morze – może.
  2. A veces el acento recae en la tercera o cuarta sílaba desde el final. Ejemplo: zrobiliśmy, widzieliście.

Escrito por

Este contenido ha sido diseñado y revisado por el equipo pedagógico de coLanguage. Sobre coLanguage

Profile Picture

Joanna Majchrowska

Máster en Filología Hispánica

University of Lodz

University_Logo

Polonia


Última actualización:

Jueves, 15/01/2026 16:58