Poznaj różne wymowy litery 'e' w języku niderlandzkim: długa (zoals in 'been'), krótka (zoals in 'bed') oraz tzw. 'dofe e' (zoals in 'de'). Naucz się je rozróżniać i poprawnie wymawiać na praktycznych przykładach.
  1. Korte e: brzmi krótko i ostro, jak w bed.
  2. Doffe e: Brzmi jak niemym dźwiękiem, jak w słowie de.
Uitspraak (Wymowa)Voorbeeldwoord (Słowo przykładowe)
eebeen, steen, geen (kość, kamień, żaden)
Korte e (Krótka e)bed, lekker, met (łóżko, smaczny, z)
Doffe e (e przytłumione)de, zomer, suiker (the, lato, cukier)
Lange e (Długie e)negen, benen, stenen (dziewięć, nogi, kamienie)

Wyjątki!

  1. 'e' na końcu słowa jest zazwyczaj przytłumione, jak w groente i suiker.

Ćwiczenie 1: Wielokrotny wybór

Instrukcja: Wybierz poprawne rozwiązanie

1. Ik wil graag een stuk lekk__ kaas kopen.

(Chciałbym kupić kawałek pysz__ sera.)

2. Heeft u verse groent__ voor mij?

(Czy ma Pan śwież__ warzywa dla mnie?)

3. De appels liggen bij de verse groent__.

(Jabłka leżą przy śwież__ch warzywach.)

4. Mag ik een brood met sm__ boter?

(Czy mogę mieć chleb z rozsmarow__ masłem?)

5. Er is geen melk meer in de koelk__.

(Nie ma już mleka w lodów__ce.)

6. Ik zoek een verpakking met zeven e__ren.

(Szukam opakowania z siedmioma jaj__kami.)

Wymowa liter 'e', 'ee' i 'e' w języku niderlandzkim

Ta lekcja koncentruje się na rozróżnieniu i poprawnej wymowie różnych wariantów samogłoski e w języku niderlandzkim. Litera 'e' może mieć w tym języku różne brzmienia – od długiego i wyraźnego, przez krótki, aż po tzw. "doffe e" – czyli niemą, cichą samogłoskę.

Rodzaje wymowy i przykłady

  • ee – długie 'e', wyraźne i przedłużone, np. been, steen, geen.
  • Krótkie e – krótki i ostry dźwięk, np. bed, lekker, met.
  • Doffe e – niemal niesłyszalna, bez wyraźnego brzmienia, pojawia się często na końcu wyrazów, np. de, zomer, suiker, a także groente.
  • Długie e – takie samo długie 'e' jak w pierwszym punkcie, często w liczbie mnogiej lub formach odmiany, np. negen, benen, stenen.

Ważne zasady

Na końcu wyrazu litera 'e' najczęściej jest wymawiana jako doffe e, co oznacza, że dźwięk jest znacznie słabszy i mniej wyraźny niż przy krótkim czy długim 'e'. Dzięki temu łatwiej zachować naturalny rytm i melodię języka.

Różnice między polskim a niderlandzkim w wymowie samogłoski 'e'

W języku polskim samogłoska e jest zazwyczaj wymawiana dość jednoznacznie i krótko, co różni się od niderlandzkiego, gdzie długość oraz jakość dźwięku 'e' mają istotne znaczenie. Dźwięk doffe e nie występuje w polskim i może być dla uczących się trudny do rozpoznania i wymówienia.

Przydatne wyrażenia i słowa do praktyki:

  • been – noga
  • bed – łóżko
  • de – rodzajnik określony
  • groente – warzywa
  • suiker – cukier

Warto zwrócić uwagę, że choć w polskim nie ma samogłoski odpowiednika doffe e, nauka jej wymowy pomoże mówić bardziej naturalnie i zrozumiale po niderlandzku.

Napisane przez

Ta treść została zaprojektowana i sprawdzona przez zespół pedagogiczny coLanguage. O coLanguage

Profile Picture

Kato De Paepe

Biznes i języki

KdG University of Applied Sciences and Arts Antwerp

University_Logo

Ostatnia aktualizacja:

czwartek, 17/07/2025 02:01