W języku polskim mamy siedem przypadków.
- Każdy przypadek odpowiada na inne pytania.
| Przypadek | Na jakie pytania odpowiada? | Przykład |
|---|---|---|
| Mianownik | Kto? Co? (Kto? Co?) | Kto to jest? To jest koleżanka. (Kto to jest? To jest koleżanka.) |
| Dopełniacz | Kogo? Czego? (Kogo? Czego?) | Kogo nie ma? Nie ma koleżanki. (Kogo nie ma? Nie ma koleżanki.) |
| Celownik | Komu? Czemu? (Komu? Czemu?) | Komu się przyglądam? Przyglądam się koleżance. (Komu się przyglądam? Przyglądam się koleżance.) |
| Biernik | Kogo? Co? (Kogo? Co?) | Kogo widzę? Widzę koleżankę. (Kogo widzę? Widzę koleżankę.) |
| Narzędnik | Z kim? Z czym? (Z kim? Z czym?) | Z kim idę? Idę z koleżanką. (Z kim idę? Idę z koleżanką.) |
| Miejscownik | O kim? O czym? (O kim? O czym?) | O kim myślę? Myślę o koleżance. (O kim myślę? Myślę o koleżance.) |
| Wołacz | O! (O!) | O, koleżanko! (O, koleżanko!) |
Wyjątki!
- Niektóre czasowniki i przyimki wymagają określonego przypadku, np. słuchać + dopełniacz, rozmawiać o + miejscownik.
- Wołacz jest używany głównie w formach bezpośredniego zwrotu, np. Mamo!, Kasiu!.
Napisane przez
Ta treść została zaprojektowana i sprawdzona przez zespół pedagogiczny coLanguage. O coLanguage
Joanna Majchrowska
magister filologii hiszpańskiej
University of Lodz
Polska
Ostatnia aktualizacja:
czwartek, 15/01/2026 17:45