Aussprache deutscher Buchstaben und Laute.
(Wymowa niemieckich liter i dźwięków.)
- Spółgłoski końcowe są często wymawiane bezdźwięcznie (np. lieb → /liːp/).
| Ä /ɛ/ | Bär (niedźwiedź) | K oder CK /k/ | Katze, backen (kot, piec) |
| Ö /øː/, /œ/ | schön, öffnen (piękny, otwierać) | M /m/ | Mutter (matka) |
| Ü /yː/, /ʏ/ | früh, fünf (wcześnie, pięć) | N /n/ | Nacht (noc) |
| CH (weich) /ç/ | ich (ja) | NG /ŋ/ | singen (śpiewać) |
| CH (hart) /x/ | Buch (książka) | PF /pf/ | Pferd (koń) |
| EU oder ÄU /ɔʏ̯/ | heute, Häuser (dzisiaj, domy) | QU /kv/ | Quelle (źródło) |
| EI /aɪ̯/ | Ei, mein (jajko, mój) | R /ʁ/ | Rot (czerwony) |
| H /h/ | Haus (dom) | S (am Wortanfang) /z/ | Sonne (słońce) |
| IE /iː/ | Liebe (miłość) | V /f/ | Vater (ojciec) |
| J /j/ | Jahr (rok) | Z /ts/ | Zeit (czas) |
Wyjątki!
- „Das 'r' jest wymawiane inaczej w zależności od regionu – na południu często jako 'r' szczytowe, na północy jako dźwięk gardłowy.”
- Umlauty ä, ö, ü są samodzielnymi samogłoskami – nie brzmią jak proste warianty a, o, u i często zmieniają znaczenie słowa (np. "schon" vs. "schön").
