Wymowa

Nauka wymowy dźwięków języka francuskiego.

Wyjaśnienie nauczyciela

Klucz do tabeli: co czytasz, to mówisz (prawie)

W tabeli masz „litery” → „dźwięk”. We francuskim jedna litera może mieć różne dźwięki (np. c), a czasem kilka liter daje jeden dźwięk (np. ch, gn).
Traktuj to jako instrukcję wymowy do nazw, imion i typowych słów z pracy.

CH = /ʃ/	jak polskie „sz” cheval → „szewal”
GN = /ɲ/	jak „ń” montagne → „montań” (końcówka zwykle słabo słyszalna)
G / J = /ʒ/	jak „ż” (miękkie) girafe, jeu → „żiraf”, „żö”
H (muet) = nieme	„h” nie czytamy haricot → „ariko”
C/K/Q = /k/	camion, ski, coq → „kamion”, „ski”, „kok”
C/S/Ç = /s/	cinéma, souris, garçon → „sinema”, „suri”, „garsą”

OI = /wa/	oiseau → „łazo” / „wazo” (zależy od akcentu, celuj w /wa/)
OU = /u/	hibou → „ibu”
EAU / AU / O = /o/	haut, eau, moto → „o” (stabilne, bez polskiego „ł”)
EU = /ø/	ustaw usta jak do „o”, powiedz „e” cheveu → „szewø”
ER / EZ / É = /e/	manger, nez, musée → „manżé”, „né”, „myzé”
AI / ET / Ê / È = /ɛ/	vrai, complet, être, chèque → „vrɛ”, „kõplɛ”, „ɛtr”, „ʃɛk”
AIL / EIL / LL = /aj/	travail, réveil, grille → „travaj”, „revej”, „griy”

Tak	un → /œ̃/ (bez „n” na końcu) rond → /rɔ̃/
Nie	un „yn” z wyraźnym „n” ~~ronde~~ z dodanym „de” na końcu

Wiele słów kończy się na spółgłoskę, której nie wymawiamy: petit, grand, monsieur, travail (uwaga: to ogólna zasada, są wyjątki).
Ta końcówka „ożywa” głównie wtedy, gdy robisz liaison (połączenie).

Liaison = łączysz ostatnią literę (zwykle cichą) z pierwszą samogłoską następnego słowa.

W praktyce: liaison pomaga mówić płynnie i „po francusku”.

Między podmiotem a czasownikiem:
Vous êtes… (bez dodatkowego dźwięku między „vous” i „êtes”).
Z „et”:
un chat et un chien → „… e …” (bez łączenia na „t”).
Przed „h” aspiré (w tej lekcji: haricots):
des haricots → bez łączenia i bez „z”.

Bonjour, je m’appelle Sophie Martin.
Skup się na: appelle (pp = /p/), końcówki bez „t”.
Je suis Monsieur Dupont.
Skup się na: Monsieur (końcówka zwykle cicha), płynne połączenie z nazwiskiem.
Mon prénom est Julien.
Skup się na: é w prénom oraz nosowość w zależności od akcentu (nie dodawaj polskiego „ń”).
Vous êtes un ami de Claire ?
Skup się na: możliwym łączeniu przed un ami i na tym, że h (jeśli występuje) może blokować liaison.

Końcowe spółgłoski zazwyczaj nie są wymawiane.
Po francusku robi się liaison między wyrazami. Oznacza to połączenie ostatniej litery jednego wyrazu z pierwszą literą następnego wyrazu (np.: Les oiseaux ).

M /m/	Monde (Świat)	N /n/	Nature (Natura )
CH /ʃ/	Cheval (Koń)	C ou S ou Ç /s/	Cinéma, souris, garçon (Kino, mysz, chłopiec)
GN /ɲ/	Montagne (Góra)	C ou K ou Q /k/	Camion, ski, coq (Ciężarówka, narty, kogut)
G ou J /ʒ/	Girafe, jeu (Żyrafa, gra)	H (muet)	Haricot (Fasola)
G /g/	Guerre (Wojna)	EAU ou AU ou O /o/	Haut, eau, moto (Wysoki, woda, motocykl)
OI /wa/	Oiseau (Ptak)	EU /ø/	Cheveu (Włos)
OU /u/	Hibou (Sowa)	UN ou UM /œ̃/	Brun, parfum (Brunet, perfumy)
AN ou EN ou EM ou AM /ɑ̃/	Enfant, chambre, emporter (Dziecko, pokój, zabrać)	AIL ou EIL ou LL /aj/	Travail, réveil, grille (Praca, pobudka, grill)
ON ou OM /ɔ̃/	Rond, tomber (Okrągły, upaść)	ER ou EZ ou É /e/	Manger, nez, musée (Jeść, nos, muzeum)
AI ou ET ou Ê ou È /ɛ/	Vrai, complet, être, chèque (Prawdziwy, pełny, być, czek)	B /b/	Bien (Dobrze)

Wyjątki!

Nie robi się liaison między podmiotem a czasownikiem, z wyrazem "et" oraz z „h” aspiré (np.: un chat et / un chien ; Des haricots. ).