B1.39.1 - Tryb łączący do mówienia o czymś nieokreślonym: no hay nadie que trabaje; alguien que sepa...

Kiedy używamy subjuntivo po „que” z antecedentem nieokreślonym?

• Reguła ogólna: jeśli mówisz o osobie lub rzeczy niekonkretnej, po „que” używasz subjuntivo.
• Antecedent nie jest „konkretny”, gdy jest:
• inexistentny: nadie, ningún/ninguna…
• nieznany: alguien…
• nieokreślony: un/una + rzeczownik…
• hipotetyczny: zdanie w czasie warunkowym

Klucz: jeśli nie wiesz dokładnie kto / która / jaki, albo taka osoba/rzecz prawdopodobnie nie istnieje, po „que” wchodzi subjuntivo.

Jak rozpoznać, że antecedent jest „niekonkretny”?

1. Zadaj sobie pytanie: Czy mam na myśli konkretną osobę/rzecz, którą znam, widzę, mam na oku?
2. Jeśli tak → zazwyczaj indicativo.
3. Jeśli nie (szukam, nie znam, nie ma, może jest) → subjuntivo.

Porównaj:

• Osoba konkretna (indicativo):
  Tengo un compañero que habla japonés. – mam go, znam go.
• Osoba niekonkretna (subjuntivo):
  Busco un compañero que hable japonés. – nie wiem jeszcze, kto to będzie.

Typowe schematy i najczęstsze wątpliwości

Subjuntivo czy indicativo? Prosty test „znam czy szukam?”

Użyj tego schematu myślowego:

1. Spójrz na część przed „que” (antecedent).
2. Zadaj pytanie: „Czy wiem, o kim/o czym mówię?”

• Znam / istnieje / jest konkretny → indicativo
  • Tengo un jefe que entiende mis horarios. (konkretny szef)
  • Conozco una empresa que ofrece teletrabajo. (konkretna firma)
• Nie znam / nie wiem, czy istnieje / szukam → subjuntivo
  • Busco un jefe que entienda mis horarios. (nie wiem, czy taki jest)
  • No conozco ninguna empresa que ofrezca teletrabajo.

Typowe czasowniki, po których często będzie subjuntivo

Jeśli po nich dodajesz zdanie z „que”, bardzo często antecedent jest niekonkretny, więc używasz subjuntivo:

• buscar – Buscamos a alguien que…
• necesitar – Necesitan un empleado que…
• querer (w znaczeniu „chcieć mieć taki typ osoby/rzeczy”) – Quiero un piso que tenga…
• no conocer / no encontrar – No conozco a nadie que…
• haber w zaprzeczeniu – No hay ningún curso que…

Uwaga: te czasowniki same w sobie nie wymuszają subjuntivo. Ważne jest to, że zazwyczaj tworzą niekonkretny antecedent.

Częste błędy Polaków – na co uważać?

• 1. Tłumaczenie „kto/który” jak w polskim
  • W polskim: „Szukam kogoś, kto zna…” – tryb oznajmujący.
  • W hiszpańskim: Busco a alguien que conozca… – subjuntivo.
• 2. Użycie indicativo po „nadie / ninguno”
  • *No hay nadie que sabe inglés.*
  • Poprawnie: No hay nadie que sepa inglés.
• 3. Zapominanie o subjuntivo przy „un/una” + cecha idealna
  • *Quiero un jefe que entiende mis problemas.*
  • Poprawnie: Quiero un jefe que entienda mis problemas.

Szybki przegląd form subjuntivo (czas teraźniejszy)

W tym temacie wystarczy Ci zwykle subjuntivo presente.

Wskazówka wizualna: w subjuntivo końcówki -AR przypominają -ER/-IR z indicativo i odwrotnie.

Jak ćwiczyć: mini-checklist przed użyciem subjuntivo

1. Znajdź „que” w zdaniu.
2. Sprawdź słowa przed „que”:
   • Czy masz nadie, alguien, un/una, ningún/ninguna?
   • Czy jest czasownik typu buscar, necesitar, querer, no conocer, no haber?
   • Czy zdanie główne jest w trybie warunkowym (contratarían, necesitaríamos…)?
3. Zadaj pytanie: „Czy ta osoba/rzecz jest konkretna, czy tylko profil / możliwość?”
4. Jeśli to profil/poszukiwanie/brak → po „que” użyj subjuntivo.

Samoocena: czy rozumiesz ten temat?

• Potrafię wyjaśnić po polsku, dlaczego w zdaniu:
  Buscamos a alguien que tenga experiencia.
  jest „tenga”, a nie *tiene*.
• Potrafię sam(a) zdecydować między:
  Conozco una empresa que ofrece… (indicativo)
  a
  Busco una empresa que ofrezca… (subjuntivo).
• Widzę, że po nadie, alguien, un/una, ningún/ninguna często wchodzi subjuntivo, gdy mówię o kimś/ czymś niekonkretnym.

Jeśli na te punkty odpowiadasz „tak” – jesteś gotów/gotowa, by używać tej struktury w rozmowie.