El imperativo negativo: los verbos irregulares - nauka hiszpańskiego na poziomie A2
W tej lekcji poznasz zasady tworzenia negatywnego trybu rozkazującego (imperativo negativo) dla czasowników nieregularnych w języku hiszpańskim. Tryb ten służy do wyrażania zakazów lub instrukcji, które należy wykonać, aby uniknąć wykonania danej czynności.
Co to jest imperativo negativo?
Imperativo negativo to forma czasownika używana w celu wydawania poleceń mówiących, by nie robić czegoś. W hiszpańskim zawsze stawiamy przed czasownikiem partykułę no, np. no hables (nie mów).
Jak tworzyć imperativo negativo dla czasowników nieregularnych?
Negatywny tryb rozkazujący tworzy się na bazie form czasu teraźniejszego subjuntivo. Zmiany dotyczą głównie końcówek:
- Dla czasowników zakończonych na -ar: końcówka zmienia się na -es. Przykład: ¡No des! (dar - dać)
- Dla czasowników zakończonych na -er oraz -ir: końcówka zmienia się na -as. Przykład: ¡No vayas! (ir - iść)
Również w formie vosotros/-as następują zmiany końcówek:
- -ar: -éis, np. ¡No deis!
- -er/-ir: -áis, np. ¡No vayáis!
Czasowniki nieregularne, które warto znać
Niektóre czasowniki nieregularne nie podlegają zwyczajnym regułom i musimy ich formy nauczyć się na pamięć. Najważniejsze z nich to:
- ser (być)
- ir (iść)
- dar (dawać)
Przykładowo: ¡No seas! (nie bądź), ¡No vayas! (nie idź), ¡No des! (nie dawaj).
Różnice między językiem polskim a hiszpańskim
W języku polskim tryb rozkazujący tworzy się przez odmianę czasownika, zazwyczaj bez konieczności stosowania partykuły zaprzeczającej, która jest osobnym słowem. W hiszpańskim no stoi zawsze przed czasownikiem. Również hiszpański wyróżnia formy tak dla tú, jak i vosotros/-as, które często nie mają swojego odpowiednika w popularnym codziennym polskim użyciu.
Przydatne zwroty do ćwiczenia i zapamiętania:
- ¡No hables! – Nie mów!
- ¡No comas! – Nie jedz!
- ¡No escribas! – Nie pisz!
- ¡No vengas! – Nie przychodź!
- ¡No salgas! – Nie wychodź!