Bezittelijke bijvoeglijke naamwoorden

1. Wat doen Spaanse bezittelijke bijvoeglijke naamwoorden?

• Ze geven aan van wie iets is: mi casa = mijn huis.
• In het Spaans passen ze zich aan aan wat er erna komt, niet aan de persoon:

Belangrijk: je kiest de vorm op basis van het zelfstandig naamwoord (ding/persoon), niet op basis van de eigenaar.

2. Plaats in de zin: altijd vóór het zelfstandig naamwoord

• In deze les gebruik je alleen de vormen vóór het zelfstandig naamwoord.
• Structuur: mi / tu / su / nuestro… + zelfstandig naamwoord

Voorbeelden:

• mi empresa (mijn bedrijf)
• tus reuniones (jouw vergaderingen)
• su jefe (zijn/haar/uw/hun baas)
• nuestra oficina (ons kantoor)

casa mi → mi casa

3. Enkelvoud of meervoud? (mi > mis, tu > tus, su > sus)

Stap 1: kijk naar het woord erna.

• Als het één ding/persoon is → enkelvoud
• Als het meerdere zijn → meervoud (s erbij)

Let op: alleen een s achter het bezittelijk woord, niet nog een keer achter het zelfstandig naamwoord in het Spaans.

mis cliente (fout, één klant) → mi cliente

4. Géén man / vrouw verschil bij mi, tu, su

Goed nieuws: bij mi, tu, su maakt het geslacht (mannelijk/vrouwelijk) niet uit.

• mi padre (mijn vader)
• mi madre (mijn moeder)
• mis padres (mijn ouders)

Hetzelfde voor tu / tus en su / sus.

5. Nuestro / Vuestro: let op -o / -a en meervoud

Hier verandert het woord wél met het zelfstandig naamwoord mee.

• -o bij een mannelijk woord: nuestro hijo
• -a bij een vrouwelijk woord: nuestra hija
• -os / -as bij meervoud: nuestros hijos, nuestras hijas

6. Su en sus: één vorm, veel betekenissen

Su / sus is voor:

• él (hij)
• ella (zij)
• usted (u – enkelvoud)
• ellos/ellas (zij – meervoud)
• ustedes (u – meervoud, Latijns-Amerika en formeel Spaans)

Voorbeelden:

• su casa = zijn huis / haar huis / uw huis / hun huis
• sus hijos = zijn kinderen / haar kinderen / hun kinderen

De betekenis wordt duidelijk uit de context of uit het onderwerp in de zin:

• María vive en Madrid. Su familia vive en Colombia.
  → su = haar
• Mis padres viven en Valencia. Sus amigos viven en México.
  → sus = hun vrienden (van mijn ouders)

7. Tú (jij) of tu (jouw)?

Dit is een klassieke valkuil.

• tú met accent = persoonlijk voornaamwoord (jij)
• tu zonder accent = bezittelijk (jouw)

Vergelijk:

• Tú eres mi jefe. → jij bent mijn baas.
• Tu jefe es simpático. → jouw baas is aardig.

Zelfcheck: kun je “jij” zeggen? Dan schrijf je tú met accent. Kun je “jouw” zeggen? Dan schrijf je tu zonder accent.

8. Stap-voor-stap: zo kies je de juiste vorm

1. Wie is de eigenaar?
   yo, tú, él/ella/usted, nosotros, vosotros, ellos/ustedes
2. Is het ding/persoon enkelvoud of meervoud?
   één → enkelvoud, meer → meervoud.
3. Is het zelfstandig naamwoord mannelijk of vrouwelijk?
   Dit is alleen relevant bij nuestro/vuestro.
4. Vul in:
   • yo → mi / mis
   • tú → tu / tus
   • él/ella/usted → su / sus
   • nosotros → nuestro / nuestra / nuestros / nuestras
   • vosotros → vuestro / vuestra / vuestros / vuestras
   • ellos/ustedes → su / sus

Voorbeeld: “onze collega’s” → wij = nosotros, meervoud & gemengd = nuestros colegas.

9. Zelfcheck: begrijp ik het?

• Kun je uitleggen waarom het mis hermanos is en niet mi hermanos?
• Kun je zelf drie zinnen maken met mi / mis over jouw familie?
• Kun je één zin maken met nuestra en één met nuestros over werk of studie?
• Kun je twee verschillende betekenissen geven voor su jefe in Nederlandse zinnen (bijv. zijn baas / haar baas / hun baas)?

Als je dit kunt, heb je de basis van de Spaanse bezittelijke bijvoeglijke naamwoorden op A1-niveau onder controle.