Bezittelijke voornaamwoorden: mijn, dein, sein, ...

Wat doe je hier precies?

Je wilt zeggen dat iets van iemand is: mijn / jouw / zijn / haar / ons / jullie.

In het Duits gebruik je dan een bezittelijk voornaamwoord vóór een zelfstandig naamwoord:

• Das ist mein Laptop.
• Das ist deine Tasche.

Stap 1: Kies de juiste “basis” (wie is de eigenaar?)

Let op: ihr- betekent zowel haar (zij) als hun/uw (zij/Sie). De context maakt het duidelijk.

Stap 2: Kies de juiste uitgang (wat is het geslacht/getal van het zelfstandig naamwoord?)

De uitgang hangt niet af van de eigenaar, maar van het woord erna (het ding/personen/zaak).

Mini-check: hoe weet je of het der/die/das is?

• Zoek het woord op met lidwoord: der/die/das.
• Of herken typische uitgangen (handig op A2):
  • -ung, -heit, -keit, -schaft, -tion → meestal die → …e
  • -chen, -lein → altijd das → geen -e
  • Meervoud is bijna altijd die → …e

Veelgemaakte fouten (en hoe je ze voorkomt)

• Fout 1: je kijkt naar de eigenaar in plaats van naar het zelfstandig naamwoord.

  Das ist mein Tasche. → Das ist meine Tasche. (Tasche = die)

• Fout 2: “Training” verkeerd inschatten.

  Seine Training beginnt um sechs. → Sein Training beginnt um sechs. (Training = das)

• Fout 3: euer + -e schrijven als euere.

  Correct: euer + e → eure

Snelle zelftest (2 vragen)

1. Wat kies je eerst: mein/dein/sein… of —/-e?

   Antwoord: eerst de eigenaar (basis), dan de uitgang (geslacht/meervoud van het zelfstandig naamwoord).

2. Waar kijk je naar voor mein vs meine?

   Antwoord: naar der/die/das of meervoud van het woord erna.